Piątki w stadninie. Czego uczą nas konie?
Konie uczą więcej, niż mogłoby się wydawać. O spokoju, zaufaniu, cierpliwości i byciu naprawdę obecnym. Czytaj dalej →
Podobno najlepsze lekcje to te, które zostają z nami na długo. Nie zawsze potrafimy powiedzieć, czego dokładnie się nauczyliśmy, ale doskonale pamiętamy, co wtedy czuliśmy.
W FINNESSORI piątki spędzamy w stadninie koni. Jest zapach siana, stukot kopyt, świeże powietrze i błoto, które z zadziwiającą skutecznością znajduje drogę na dziecięce ubrania. Są rozmowy, śmiech, pytania i małe odkrycia. Czasami jest też cisza. Taka zwyczajna, w której słychać oddech konia i szelest słomy.
I właśnie w tej codzienności dzieje się coś, co trudno zamknąć w tradycyjnym rozumieniu edukacji.
Konie są niezwykłymi nauczycielami. Choć oczywiście nie mają o tym zielonego pojęcia.
Nie interesuje ich, czy dziecko zna odpowiedź na pytanie, ile nóg ma koń. Nie oczekują poprawnych definicji ani błyskotliwych wypowiedzi. Reagują na zachowanie człowieka, jego ruchy, postawę i sposób, w jaki się do nich zbliża.
Przy koniach trudno się spieszyć. Trzeba nauczyć się obserwować, zachować spokój, respektować granice. Czasem poczekać, czasem spróbować jeszcze raz, a czasem po prostu odpuścić.
I tu pojawia się pierwsza ciekawa lekcja. Nie wszystko musi dziać się wtedy, kiedy my tego chcemy.
Dzieci odkrywają też, że odwaga ma wiele twarzy. Dla jednego będzie nią samodzielne podejście do konia, dla drugiego wyciągnięcie ręki, żeby go pogłaskać. Ktoś inny przez dłuższą chwilę będzie tylko obserwował.
I to też jest w porządku.
Bo odwaga nie polega na tym, żeby się nie bać. Polega również na poznawaniu własnych granic i podejmowaniu decyzji, kiedy jesteśmy gotowi zrobić kolejny krok.
Jest jeszcze odpowiedzialność. Ta prawdziwa, która nie kończy się na zachwycie nad pięknym zwierzęciem. Konie wymagają opieki, uwagi i szacunku. Mają swoje potrzeby, niezależnie od naszych planów czy nastroju.
Dzieci stopniowo poznają tę stronę życia w stadninie. Uczą się, że troska to nie tylko głaskanie, ale także codzienne obowiązki, przestrzeganie zasad i dostrzeganie potrzeb drugiej istoty.
A przy okazji odkrywają coś jeszcze. Że człowiek nie zawsze jest najważniejszy.
I być może właśnie tego szczególnie potrzebujemy się dzisiaj uczyć.
Żyjemy przecież w świecie, który nieustannie próbuje dostosować wszystko do naszego tempa. Chcemy szybko wiedzieć, szybko umieć, szybko osiągać rezultaty. Nawet dziecięcą ciekawość potrafimy zamienić w kolejne zadanie do wykonania.
Tymczasem koń spokojnie przeżuwa siano i najwyraźniej nie zamierza przejmować się naszym harmonogramem.
Jest w tym coś rozbrajającego.
W FINNESSORI nie próbujemy zamieniać każdej chwili spędzonej w stadninie w zaplanowaną lekcję. Oczywiście poznajemy zwierzęta, ich zachowania, potrzeby i zasady bezpiecznego kontaktu. Ale zostawiamy też przestrzeń na zwykłe obserwowanie, zadawanie pytań i własne doświadczenia.
Bo nie wszystko, co wartościowe, musi przynosić natychmiastowy, mierzalny efekt.
Czasami najważniejszym wydarzeniem dnia będzie pokonanie własnego lęku. Innym razem wspólne wykonanie zadania, okazanie cierpliwości młodszemu koledze albo zauważenie, że zwierzę potrzebuje spokoju.
A czasami po prostu radość z bycia blisko natury.
Nie twierdzimy, że kontakt z końmi automatycznie czyni dzieci bardziej empatycznymi, odpowiedzialnymi czy pewnymi siebie. To byłoby zbyt proste. Rozwój jest procesem, a każde dziecko przeżywa te doświadczenia inaczej.
Wierzymy jednak, że warto stwarzać sytuacje, w których takie umiejętności mogą się rozwijać. Naturalnie, bez pośpiechu i bez konieczności udowadniania czegokolwiek.
Co ciekawe, te piątki są lekcją również dla nas, dorosłych. Przypominają, że czasem warto mniej mówić, a więcej obserwować. Że nie każdą trudność trzeba natychmiast rozwiązywać za dziecko. I że piękne rzeczy potrafią wydarzać się wtedy, kiedy przestajemy kontrolować każdy szczegół.
Za kilka lat nasze dzieci mogą nie pamiętać wszystkich zajęć, tematów i zadań.
Ale być może zapamiętają ten jeden piątek. Chwilę, w której po raz pierwszy odważyły się podejść do konia. Jego spokojny oddech, zapach stajni i własną, trudną do opisania dumę.
A może zapamiętają po prostu, że było im dobrze.
Zespół FINNESSORI™

